Bah.. feestdagen

Het is alweer december, de maand van alle drukke feestdagen. De maand van lampjes overal, overdreven vrolijke mensen, heel veel kou, cadeautjes..

Voor veel mensen is dit de tijd van familie, vrolijkheid, gezellig samen eten. Voor anderen is het de tijd van eenzaamheid, van verdriet en kan de decembermaand niet snel genoeg voorbij gaan.

Mijn collega’s gaan druk aan de slag met lampjes, een kerstboom, (nep)cadeautjes voor onder de boom om het gezellig te maken voor de klanten. Ze weten ook dat ze mij niet moeten bellen voor het opzetten van de kerstboom. Ik vier geen kerst, word niet blij van al die opgedirkte mensen en het gevoel dat je maar moet doen of je het allemaal leuk vindt. Natuurlijk gun ik iedereen zijn eigen gevoel. Word jij blij van een kerstboom en geniet je enorm van al die lampjes en kijk je uit naar een enorm kerstdiner met cadeau’s, hapjes en gezelligheid? Word jij helemaal blij van die feelgood kerstfilms en de 2000ste herhaling van Home Alone 1 t/m 80? Good for you, geniet er van zoveel je kunt want december is zo weer voorbij! Geniet van de mooie momenten met je familie en geliefden, niet alleen met kerstmis maar altijd.

Voor mij is december een confronterende maand. Het is de maand waarin mijn papa 10 jaar geleden overleed, op kerstavond nota bene. Terwijl wij verdriet hadden, zagen we mensen vrolijk langslopen in hun meest fancy kleding, waren er overal feestelijke lampjes en ben ik zelfs nog even naar de geplande kerstavond gegaan om vervolgens volkomen uitgeput thuis aan te komen. En elk jaar word je hier weer mee geconfronteerd, of je dat nou wilt of niet. Kerstavond staat gelijk aan het verlies van mijn allergrootste held, een ondraaglijk verlies wat nooit minder wordt. Dus voor mij geen kerstboom, geen kerstcadeautjes en geen familiediner. Op kerstavond ga ik naar mijn mama, die ik op die dag graag nog een extra steuntje in de rug wil geven. Natuurlijk mist zij hem ook elke dag, maar die avond is toch wel extra pijnlijk.

Ik ben altijd zo blij als de kerst voorbij is, als ik op het werk, op straat en online niet meer tegen die kerstbomen aan hoef te kijken. Ik kan niet wachten tot al die kerstfilms weer van de streamingdiensten verdwijnen (gewoon tv kijk ik al lang niet meer) en Mariah Carey niet meer om het half uur op de radio is met haar “all I want for christmas”. Want all I want for christmas is mijn papa terug, al is het maar voor eventjes. Het gemis blijft, maar kerstmis breekt mijn hart telkens weer 💔.

Voor de mensen die alleen zijn met kerstmis, die hun geliefden moeten missen of die net zo verdrietig worden van de kerst als ik: I feel you! Zet je beste beentje voor, be strong en kijk vooruit naar het nieuwe jaar. En zoek in dat nieuwe jaar naar geluksmomentjes, want als je goed kijkt vind je er elke dag wel eentje… of misschien wel meer!