Het heeft weer een tijdje geduurd, maar ik ben er eindelijk weer!
Deze week werk ik weer wo-do-vrij, de week erna ma-di-zo en zo gaat het altijd om en om. De laatste weken waarin ik wo-do-vrij moest werken, waren de mensen op zijn zachts gezegd irritant op woensdag, zaten ze allemaal te klagen op donderdag en waren ze op vrijdag helemaal vervelend!
Vandaag is het dus weer woensdag, en het is weer zover: de mensen zijn irritant, luisteren niet, lopen te drammen,.. Ik kan het blijven uitleggen: de klant is koning, maar er zijn grenzen!
Wanneer ik mijn handen vol heb of druk bezig ben, kan en zal ik niet zomaar alles uit mijn handen laten vallen. Wanneer iemand mij roept, vraag ik netjes om een momentje geduld. Ik zet neer wat ik in mijn handen heb, droog mijn handen af als ik net sta af te wassen, rond de registratie of transactie waarmee ik bezig ben af, leg mijn vork even neer als ik aan het eten ben.. en dan kom ik je graag verder helpen!
Sommige klanten zien dit blijkbaar anders: als ik niet meteen spring (en dus de flesjes niet meteen laat vallen, niet meteen wegloop van een andere klant die ik aan het helpen ben, mijn vork niet meteen neerleg maar snel nog een hapje neem aangezien ik op een 12h+-dienst nou eenmaal ook moet eten… anyway, je begrijpt wat ik wil zeggen) beginnen ze te schelden en grommelen, liefst in een taal die ik niet versta. Het feit dat ik erken dat ik ze gehoord heb en vraag om een klein momentje (vaak hooguit 10 seconden), is niet voldoende. De uitleg die ik geef over het feit dat ik niet elke 2 a 3 minuten voor ze kan springen als het druk is, besluiten ze gewoon niet te begrijpen. Dat er een machine in de zaak staat die ze kunnen gebruiken om zelf hun saldo op te waarderen, vergeten ze spontaan. En het woord dankjewel, is ze helemaal onbekend.
Natuurlijk ben ik er om de klanten te helpen, hell het is zelfs mijn werk. En geloof het of niet, ik doe het graag. Alles voor de klanten, waarvan de meeste enorm vriendelijk zijn en dankbaar zijn voor de service die ze krijgen, die zelfs onnodig sorry zeggen als ze zien dat ik het druk heb wanneer ze echt mijn hulp nodig hebben. Maar die paar assholes die denken dat de evenaar door hun gat loopt, kan ik missen als kiespijn.
Het kan nou eenmaal gebeuren dat ik een andere klant aan het helpen ben, een technisch probleem sta op te lossen of bijvoorbeeld aan de telefoon ben met onze technische dienst, wanneer je me nodig hebt; loop even naar me toe (in plaats van door de zaak te schreeuwen), wacht even als ik je daarom vraag (dat doe ik heus niet om je te pesten, ik kom je zo snel mogelijk helpen), waardeer even zelf je saldo op als je ziet dat het druk is,… Een kleine moeite, lijkt me.
En weet je, als jij dat respect voor mij kunt opbrengen doe ik dat ook met liefde voor jou. Dan vind ik het ook helemaal niet erg als je me iets komt vragen terwijl ik zit te eten, of als ik een korte rookpauze neem. Dan laat ik je 10 keer zien hoe een machine werkt, als je het even niet meer weet. Dan serveer ik je koffie met een gemeende glimlach en luister ik naar het verhaal dat je even kwijt wil of praten we over koetjes en kalfjes. Dan help ik je even met het installeren van een app op je telefoon of zoek ik voor je uit waar je lekker kunt eten in de buurt, terwijl dat niks met mijn werk te maken heeft! Gewoon, omdat ik het fijn vind om je te helpen en weet dat je dit waardeert.
Lee-Ann: 