Al vanaf het moment dat ik wakker werd, wist ik: dit wordt niet mijn dag! Vraag me niet waarom, het was gewoon zo’n gevoel. Here we go!!
14:39 Ik ben inmiddels 2,5u aan het werk en pas na ruim 2 uur kwam de eerste klant binnenwandelen, jeej! Zoals verwacht begint het alweer goed: In het half uur dat deze klant er is heeft hij niets anders gedaan dan klagen en zeuren. De koffie is te duur, waarom moet ik me altijd legitimeren als ik binnenkom,…?
Beste klant, wij moeten ons aan de regels van onze sector houden. Als u zich niet wilt legitimeren of geen geldig identiteitsbewijs bij zich heeft, mag ik u niet binnenlaten. Consumpties zijn te allen tijde tegen betaling. Ik maak de regels niet, ik voer ze wel uit! (Lees: hij is hier nog zeker 5x opnieuw over begonnen!)
16:30 Een van mijn “favoriete” klanten was er weer eens. Ik doe er alles aan om zo weinig mogelijk interactie met hem te hebben, ditzelfde geldt trouwens voor mijn collega’s als ze hem zien. Hij zeurt bijvoorbeeld altijd om gratis drinken (zoals hierboven vermeld zijn consumpties enkel tegen betaling, regels!!), zeurt altijd over geld, stelt elke keer dezelfde vragen en probeert hele gesprekken te voeren met andere klanten en met ons.
Ik ging even roken en zie vanuit de rokersruimte dat hij bij de snoepjes staat, om zich heen kijkt en snel snoepjes in zijn jaszak stopt en nog sneller weer gaat zitten.
Sneaky, geniepig, nergens voor nodig want de snoepjes staan er voor de klanten.
Terwijl ik terugloop vanuit de rokersruimte, vraag ik “En, smaken de snoepjes *Pietje?” Als een kind dat betrapt is wanneer hij snoepjes uit de snoeppot heeft gegapt (pun intended) reageert hij: “Ohh, had je dat gezien?”
Mijn reactie was dan ook: “Zeker, ik zie alles!” waarna hij zegt dat hij een paar snoepjes heeft gepakt & vraagt of dat ok is (mosterd na de maaltijd). Met een brede smile zeg ik “Natuurlijk *Pietje, daar staan ze voor! Daar hoef je niet zo sneaky voor te doen.”
Vervolgens ga ik de snoepjes aanvullen (want ja, zoveel was er weg) en hij blijft maar zeggen dat we wel veel snoep hebben en wil weten waar deze vandaan komen. Eigenlijk heb ik geen zin meer om te reageren, maar vooruit: ”Nou, *Pietje, zoals je ziet staat ons logo erop dus dit zijn snoepjes van de zaak.”
Hij kan het toch niet laten om nog even “Je kunt beter gratis cola geven” te zeggen. 🤦🏼♀️🤦🏼♀️🤦🏼♀️
Ook *Flipke vond het nodig nog even te discussiëren over de consumpties, wilde niet meteen betalen. Prima, geen geld is geen consumptie. Toen ik het drinken weer meenam, kon het opeens toch meteen. Vervolgens haalde hij een smerig broodje boven waarmee hij alles volknoeide (geen eten toegestaan en dat weet hij heel goed), waarop ik hem heb aangesproken. Later op de avond vond hij het blijkbaar belangrijk om nog even interessant te doen, helaas voor hem heb ik het voor het zeggen dus aanpassen of ophoepelen!
Lee-Ann: 