Afscheid

Afscheid, het blijft iets moeilijks. Al zo lang vocht jij zo hard je kon, maar een tijdje geleden bleek dat jij dit gevecht niet zou winnen. Samen hebben we nog zoveel mogelijk tijd doorgebracht. Mam, Ellis, Will, je vrienden en ook ik hebben zo lang het kon aan je zijde gestaan.

“Tot de laatste dag blijven lachen” zei je. En dat hebben we gedaan, je bleef grapjes maken zoals je altijd deed. Gisteravond heb je ons nog een paar keer goed laten lachen en lachte je zelf het hardste. Vanmorgen was ik al vroeg bij je, zodat je niet alleen was als je wakker werd. Daarna moest ik gaan werken, maar gelukkig heb ik je nog even gezien en gehoord. “Ik ga werken, maar kom straks terug”, zei ik nog en dat vond je goed.

Net appte mam, je had haar gevraagd om nog even met me te kunnen bellen om afscheid te nemen omdat je wist dat ik niet meer op tijd zou kunnen zijn voor ze je in slaap zouden brengen. Ik ben je dankbaar dat ik de kans had om je nog een keer te vertellen hoe hard ik je zou gaan missen en dat ik heel veel van je hou en van jou te horen dat dat andersom ook zo is. Je gaat nu voor altijd slapen, krijgt de rust die je verdient.

Maar ook vannacht zal ik aan je zijde staan, je slaapt maar bent nog niet helemaal weg. En ik wil niet dat je alleen bent, mocht je onverwacht toch nog even je ogen open doen. Hoewel dit niet mogelijk zou zijn, deed pap toen ook zijn ogen nog even open en vertelde me dat hij geen pijn meer had. Als dit bij jou zou gebeuren, wil ik er voor je zijn. En gebeurt dit niet, dan ben je ook je laatste momenten niet alleen geweest.

Lieve Jos, het ga je goed waar je ook heen gaat. En als je pap daar ziet, zeg hem dat ik hem zo ontzettend mis! Ooit komen we elkaar weer tegen, al heb ik geen idee hoe, waar of wanneer. Je leeft voor altijd door in mijn hart en herinneringen. Dankjewel voor alles, ik had me geen betere peetoom kunnen wensen. Hou van jou, voor altijd en nog een beetje langer. 💔